Długie ramię Wojska Polskiego. Armia ma liczyć pół miliona żołnierzy

„Program Rozwoju Sił Zbrojnych to dokument, który wyznacza kierunki transformacji Wojska Polskiego w perspektywie kolejnych 15 lat” – informują wojskowi ze Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. Określa on m.in. „docelową liczebność Sił Zbrojnych, kierunki rozwoju zdolności operacyjnych, priorytety modernizacji technicznej oraz zasady budowy i utrzymania rezerw osobowych”. Dokument został podpisany przez ministra obrony Władysława Kosiniaka-Kamysza pod koniec grudnia i teraz jest wprowadzany w życie.

Jak wygląda ten plan? Założenia są takie, że do 2039 r. liczebność armii będzie wynosić 300 tys. żołnierzy w czynnej służbie wojskowej (czyli także żołnierzy Wojsk Obrony Terytorialnej czy Dobrowolnej Zasadniczej Służby Wojskowej) oraz 200 tys. w ramach aktywnej rezerwy oraz rezerwy wysokiej gotowości. Aktywną rezerwę tworzą byli żołnierze zawodowi, którzy w pewnym sensie przedłużają swój silny kontakt z armią. Z kolei rezerwa wysokiej gotowości to mają być rezerwiści związani z konkretnymi jednostkami, którzy regularnie z nimi ćwiczą i w czasie „W” są od razu gotowi i zgrani do działania.

O 300-tysięcznej armii słyszymy już od kilku lat i liczba żołnierzy faktycznie rośnie. Warto przypomnieć, że w Polsce już funkcjonuje Dobrowolna Zasadnicza Służba Wojskowa (DZSW), czyli tzw. dobrowolny pobór. Ta służba przewiduje szkolenia ochotników, które kończą się przysięgą wojskową. Szkolenie podstawowe trwa 28 dni, specjalistyczne do 11 miesięcy, a później chętni mogą zostać w armii na dłużej.

Czytaj więcej

Modernizacja Sił Zbrojnych

Program Orka i nowe fregaty. Nadchodzi duża zmiana w polskiej flocie

Środowe wodowanie Delfina, drugiego z serii okrętów rozpoznania radioelektronicznego, to kolejny...

Choć obecnie Wojsko Polskie w sumie liczy nieco ponad 210 tys. żołnierzy, to na czas „W”, po mobilizacji ta liczba ma wzrosnąć kilkukrotnie. Dlatego, mimo wprowadzenia DZSW, coraz więcej generałów mniej lub bardziej otwarcie mówi o przywróceniu poboru. Można zakładać, że jednak idziemy raczej w stronę poboru selektywnego, a nie powszechnego. Jednak w czasie pokoju i w obliczu zmian demograficznych osiągnięcie liczby 300 tys. żołnierzy wydaje się planem bardzo ambitnym.

Uderzyć przeciwnika w czuły punkt

Wojsko Polskie ma odstraszać potencjalnego agresora, czyli Federację Rosyjską. Przyjęty dokument zakłada, jak to ujmują wojskowi, pewną „zmianę paradygmatu”. Dotychczas mówiliśmy o tzw. „odstraszaniu przez odmowę dostępu” i m.in. dlatego tworzymy wielowarstwowy zintegrowany system obrony przeciwlotniczej i przeciwrakietowej. To m.in. kupowane przez nas systemy Patriot – dwie pierwsze baterie niedawno osiągnęły pełną gotowość operacyjną.  Problem w tym, że są to systemy bardzo drogie i nigdy nie będą w stu procentach skuteczne, z setek dronów czy pocisków, zawsze co najmniej kilka się „prześlizgnie”. Koszt finansowy takiej obrony jest zawsze wyższy niż koszt ataku. Co nie zmienia faktu, że takie systemy są kluczowe.

Jednak teraz bardziej chcemy także podkreślać „odstraszanie poprzez karę”, czyli zdolności do głębokiego precyzyjnego rażenia terytorium przeciwnika. Obecnie Wojsko Polskie dysponuje zdolnościami rażenia przeciwnika na 300 km (artyleria rakietowa Homar-K i Homar-A), na 1000 km (samoloty F-16 z pociskami JASSM ER), ale nie za bardzo mamy możliwości działania na większe dystanse.

Czytaj więcej

Modernizacja Sił Zbrojnych

Wojsko kupuje pociski rakietowe za 14 mld zł. Powstanie nowa fabryka

Agencja Uzbrojenia podpisała kontrakt z Hanwha WB Advanced System na zakup kilkunastu tysięcy poc...

To ma się w najbliższym czasie zmienić i Wojsko Polskie chce pozyskać zdolności do rażenia na większe odległości. Tutaj możliwości jest co najmniej kilka – wiadomo, że prężnie rozwijane, także w Polsce, są m.in. bezzałogowce dalekiego zasięgu. Prawie dwa lata temu powstała inicjatywa ELSA, czyli European Long Range Strike Approach, w ramach której mają zostać stworzone rakiety mogące razić przeciwnika w odległości do nawet 2 tys. km. Polska, tak jak m.in. Francja, Niemcy czy Włochy jest członkiem tego projektu, ale trudno przewidzieć, kiedy taki pocisk może zostać faktycznie skonstruowany. Wiadomo, że podobne programy prowadzą także Amerykanie czy Koreańczycy.

W każdym razie taka zmiana narracyjna wśród wojskowych jest na pewno godna odnotowania. W rozwoju Sił Zbrojnych w najbliższych latach wyznaczono siedem głównych priorytetów. Oprócz wspominanego szkolenia rezerw czy zdolności do dalekiego rażenia, kluczowe będą m.in. operacje wielodomenowe (czyli używające różnych narzędzi do osiągnięcia celu), ale także dronizacja, automatyzacja i używanie sztucznej inteligencji.