Ta broń, zgodnie z deklaracją ministra obrony Federacji Rosyjskiej Siergieja Szojgu z 21 sierpnia br., weszła już formalnie do uzbrojenia i rozpoczęła się jej „masowa produkcja". Według doniesień Izwiestii, Flotę Czarnomorską mogłyby zasilić dwa okręty tego typu, których budowa ma się dopiero rozpocząć. Zostały one zamówiony dość dawno, bo dwa lata temu, podczas odbywającego się w Moskwie forum Armija-2020.

Według informacji uzyskanych przez dziennik, fregaty te, będące dziewiątą i dziesiątą jednostką serii, będą ostatnimi okrętami zbudowanymi według projektu 22350. Mają one również otrzymać: nową stację radiolokacyjną, zmodernizowane systemy obrony przeciwlotniczej i do zwalczania okrętów podwodnych.

Zgodnie ze słowami dowódcy rosyjskiej floty adm. Nikołaja Jewmienowa, które padły 18 sierpnia br., ostatnia dziesiąta fregata projektu 22350 będzie nosiła nazwę Admirał Wysockij. W ten sposób upamiętniony ma być adm. Władimir Wysockij, dowódca WMF FR w latach 2007-2012, który zmarł 5 lutego 2021 r.

Fregaty rakietowe projektu 22350 są pierwszymi oceanicznymi jednostkami eskortowymi zaprojektowanymi i zbudowanymi dla rosyjskiej floty po rozpadzie ZSRS. Wszystkie powstają w stoczni Siewiernaja Wierf' w Sankt Petersburgu. Prototypowy Admirał Fłota Sowietskogo Sojuza Gorszkow wszedł do służby 28 lipca 2018 r., po ponad 12 latach budowy i prób. Budowa drugiego Admirała Fłota Kasatonowa, który wszedł do służby 21 lipca 2020 r., trwała niewiele krócej.

Kolejne fregaty tego typu wyposażone są w pełni rosyjską siłownię, podczas gdy na wspomnianych dwóch jednostkach zainstalowano układy napędowe wykorzystujące zespoły wyprodukowane na Ukrainie. Trzeci okręt serii, Admirał Fłota Gołowko, przechodzi aktualnie próby stoczniowe na uwięzi, zaś czwarty, Admirał Fłota Sowietskogo Sojuza Isakow, przygotowywany jest do wodowania. Ponadto w stoczni Siewiernaja Wierf' w różnych stadiach budowy znajdują się kolejne cztery jednostki tego typu: Admirał Amielko, Admirał Cziczagow, Admirał Jumaszew, Admirał Spiridonow, które mają zostać ukończone w latach 2024-2026.

Okręty tego typu mają wyporność standardową 4500 ton i pełną 5400 ton, długość 135 m i szerokość 16,4 m. Napędzają je turbiny gazowe i silniki wysokoprężne o łącznej mocy 65 400 KM, które pozwalają im osiągnąć prędkość maksymalną 29,5 w. i zasięg 4000 Mm/14 w. Uzbrojenie stanowią: pionowa wyrzutnia 3S-14U1 do rakiet systemu Kalibr-NK (16 komór), pionowa wyrzutnia rakiet przeciwlotniczych systemu Polimient-Riedut (32 komory), 130 mm armata A-192M, dwa artyleryjsko-rakietowe zestawy obrony bezpośredniej 3M89 Pałasz, dwa 14,5 mm wkm KPWT, dwie sześcioprowadnicowe wyrzutnie torped POP i przeciwtorped systemu Pakiet-NK, które uzupełnia śmigłowiec ZOP Ka-27PŁ. Wyposażenie elektroniczne obejmuje m.in.: wielofunkcyjny radar z antenami ścianowymi 5P20K Polimient, radar wykrywania i śledzenia celów powietrznych i nawodnych 5P27 Furke-4, aktywno-pasywny system wskazywania celów rakietom przeciwokrętowym 34K1 Monolit, system kierowania ogniem artylerii 5P-10 Puma i systemy przeciwdziałania elektronicznego. Do wykrywania zanurzonych okrętów podwodnych służą kadłubowa stacja hydrolokacyjna Zaria-M-03 i holowana stacja hydrolokacyjna Winjetka-М; Całość systemów elektroniki i uzbrojenia zintegrowano w ramach bojowego systemu dowodzenia Sigma-22350. Załoga liczy 170÷210 oficerów, podoficerów i marynarzy.