Rosyjskie pociski hipersoniczne na Kamczatce

Rosyjski dziennik „Izwiestia” w swoim internetowym wydaniu opublikował 11 stycznia artykuł dotyczący uzbrojenia rosyjskiego lotnictwa morskiego w hipersoniczne pociski systemu Kinżał.

Publikacja: 20.01.2021 16:23

Pocisk Kinżał podwieszony pod kadłubem MiG-a-31. Fot./MO FR.

Pocisk Kinżał podwieszony pod kadłubem MiG-a-31. Fot./MO FR.

Foto: Pocisk Kinżał podwieszony pod kadłubem MiG-a-31. Fot./MO FR.

Nosicielami Kinżałów mają być także myśliwce MiG-31 stacjonujące na Półwyspie Kamczackim.

Kwestia hipersonicznych pocisków 9-S-7760 systemu 9-A-7660 Kinżał będących w dyspozycji Marynarki Wojennej Federacji Rosyjskiej to powracający temat, także na łamach „Izwiestii”. Przy czym trzeba zaznaczyć, że sam termin Lotnictwo Morskie MW (Morskaja awiacya Wojenno-morskogo fłota – MA WMF) ma w Rosji określone znaczenie, gdyż statki powietrzne tak identyfikowane są integralną częścią WMF, w przeciwieństwie do statków powietrznych z napisami WWS na kadłubach. WWS (Wojenno-wozdusznyje siły), to część rosyjskich Sił Powietrzno-Kosmicznych (WKS – Wozduszno-kosmiczeskije siły).

„Izwiestia” w swoim artykule wskazuje, że nosicielami Kinżałów będą MiG-i-31 z 98. Samodzielnego Gwardyjskiego Mieszanego Pułku Lotniczego i 317. Samodzielnego Mieszanego Pułku Lotniczego. Ta druga informacja jest o tyle ciekawa, że wg „Izwiestii” obecnie wszystkie MiG-i-31BM/BSM Floty Oceanu Spokojnego są skupione tylko w 317. pułku, który jest „mieszany”, gdyż w jego składzie są także samoloty do zwalczania okrętów podwodnych Ił-38M, śmigłowce przeciwpodwodne Ka-27 i desantowe Ka-29 oraz pododdział bezzałogowców Forpost i Orłan-10 (oznaczałaby to, że dosłownie całe lotnictwo morskie Floty Oceanu Spokojnego jest skupione w 317. pułku). Natomiast 865. Samodzielny Myśliwski Pułk Lotniczy z tej samej bazy lotniczej – figurujący w niektórych zestawieniach MA WMF – jest nieaktywny i dopiero teraz „Izwiestia” przewiduje jego reaktywację wraz z rosnącą liczbą dostępnych MiG-ów-31BM. Ponieważ lotniskiem macierzystym 317. i 865. pułków jest lub było Jelizowo koło Pietropawłowska Kamczackiego, nie ułatwia to weryfikacji, w którym pułku latają bazujące obecnie tam MiG-i-31. Co więcej, obraz zaciemnia zapowiedź powrotu do bazowania MiG-ów-31 także na Czukotce, co wymaga większej liczby samolotów. Przy czym w tym samym artykule „Izwiestia” stwierdza, że w 317. pułku (i w 98. też) jest teraz „ponad” 24 MiG-ów-31BM/BSM.

Natomiast sprawa z 98. Samodzielnym Gwardyjskim Mieszanym Pułkiem Lotniczym jest mniej zawiła. Jest to pułk MA WMF w dyspozycji Połączonego Strategicznego Dowództwa „Flota Północna”, czyli piątego okręgu wojskowego Rosji, podporządkowanego Flocie Północnej. 98. pułk wchodzi w skład 45. Armii WWS i PWO Floty Północnej od grudnia 2015 r., gdy utworzono ten związek operacyjny w miejsce MA Floty Północnej. Niemniej akurat MiG-i-31 98. pułku mają „niemarynarskie” pochodzenie, bo wywodzą się z dawnego PWO, zanim ten rodzaj sił zbrojnych został włączony do WWS, a później WKS. 98. pułk stacjonuje w bazie lotniczej koło Monczegorska. „Izwiestia” jeszcze w połowie 2019 r. podawała, że MO FR ogłosiło, że dwie eskadry MiG-ów-31 będą rozlokowane właśnie w tej bazie lotniczej. Kiedyś stacjonował tam 174. Gwardyjski Myśliwski Pułk Lotniczy, rozformowany pod koniec 2000 r. 174. pułk latał na MiG-ach-31. Przynajmniej część z jego maszyn trafiła najprawdopodobniej do rezerwy sprzętowej. Natomiast samo lotnisko i jego zaplecze utrzymano, gdyż nadal stacjonował (i stacjonuje) tam wspomniany 98. pułk uzbrojony w samoloty Su-24M i MR oraz jedną eskadrę MiG-ów-31 (stąd „mieszany”). Według części źródeł ta pojedyncza eskadra nie została odziedziczona po 174. pułku, ale pochodzi z byłego 458. Gwardyjskiego Pułku Lotniczego PWO/WWS z dawnej bazy lotniczej Sawwatija (obwód archangielski), rozformowanego 1 grudnia 2009 r. (Sawwatija nie jest obecnie używanym lotniskiem wojskowym). Jedyną aktywną eskadrę MiG-ów-31 458. pułku przebazowano wówczas do Monczegorska i włączono do 98. pułku. Jeszcze w 2019 r. „Izwiestia” pisała, że reaktywacja 174. pułku z bazą w Monczegorsku to kwestia czasu, kiedy będzie dostępna większa liczba MiG-ów-31BM. Teraz dziennik nadal pisze o mieszanym 98. pułku, który jednak ma mieć już 24 myśliwce MiG-31BM.

Ciekawa jest sprawa tzw. MiG-a-31K, czyli nosiciela Kinżałów. W rosyjskich mediach MiG-31K funkcjonuje jako oddzielna wersja (modyfikacja) MiG-a-31, powstała specjalnie i tylko do odpalania Kinżałów. Byłoby to mało sensowne rozwiązanie, biorąc pod uwagę znaczenie MiG-ów-31 w systemie obrony powietrznej Rosji. Na dodatek cały dostępny materiał zdjęciowy pokazuje, że Kinżały najwyraźniej przenoszą MiG-i-31BM/BSM, które do takiej misji nie zabierają uzbrojenia „powietrze–powietrze” (ani nawet belek do jego przenoszenia), a sam Kinżał jest podwieszany na belce, która wraz z belką pośrednią jest mocowana w jednej z przednich wnęk do przenoszenia pocisków rakietowych „powietrze–powietrze” R-33S i R-37M. Skądinąd wiadomo, że w ramach modernizacji MiG-ów-31-BM/BSM ich radarom pokładowym dodano tryb pracy „powietrze–powierzchnia”, umożliwiający użycie uzbrojenia do niszczenia celów naziemnych i nawodnych. Inną techniczną ciekawostką jest modernizacja samolotów rozpoznawczych Ił-20M. W jej ramach unowocześnione maszyny otrzymały także łącze wymiany danych kompatybilne z Kinżałami, którym teraz mogą przekazywać dane o potencjalnych celach dla nich. Ministerstwo Obrony FR poinformowało o tym 30 lipca 2020 r., przy okazji odbioru kolejnego zmodernizowanego Ił-a-20M.

Komentarze w rosyjskich mediach stwierdzają, że Kinżały (do obsługi których obecnie powstaje infrastruktura naziemna) na Dalekim Wschodzie Rosji mają przede wszystkim służyć do szachowania sił ewentualnego nieprzyjaciela w Japonii i na okolicznych akwenach. Natomiast ich potencjalnym celem nie będzie raczej baza wojskowa Joint Base Elmendorf–Richardson koło Anchorage na Alasce ze względu na jej oddalenie. Wymuszałoby to tankowanie w powietrzu MiG-ów-31, co niweczyłoby ewentualny efekt zaskoczenia.

Nosicielami Kinżałów mają być także myśliwce MiG-31 stacjonujące na Półwyspie Kamczackim.

Kwestia hipersonicznych pocisków 9-S-7760 systemu 9-A-7660 Kinżał będących w dyspozycji Marynarki Wojennej Federacji Rosyjskiej to powracający temat, także na łamach „Izwiestii”. Przy czym trzeba zaznaczyć, że sam termin Lotnictwo Morskie MW (Morskaja awiacya Wojenno-morskogo fłota – MA WMF) ma w Rosji określone znaczenie, gdyż statki powietrzne tak identyfikowane są integralną częścią WMF, w przeciwieństwie do statków powietrznych z napisami WWS na kadłubach. WWS (Wojenno-wozdusznyje siły), to część rosyjskich Sił Powietrzno-Kosmicznych (WKS – Wozduszno-kosmiczeskije siły).

Pozostało 89% artykułu
2 / 3
artykułów
Czytaj dalej. Subskrybuj
Modernizacja Sił Zbrojnych
Borsuk zatwierdzony. MON podpisał umowę na nowe bwp dla wojska
Materiał Promocyjny
Jak wykorzystać potencjał elektromobilności
Modernizacja Sił Zbrojnych
Jednak nie koreański? Ciężkiego bwp zbudujemy sami
Biznes
Pancerny drapieżnik z epoki cyfrowej. Borsuki dokonają rewolucji w polskiej armii
Przemysł Obronny
Miliardy dla polskiej zbrojeniówki. Huta Stalowa Wola zwiększa moce produkcyjne
Modernizacja Sił Zbrojnych
Nowe Groty i karabiny wyborowe dla Wojska Polskiego