Start przeszedł zgodnie z procedurą. Po dodarciu na orbitę wykorzystano moduł Fregat w celu wyniesienia satelity GLONASS-K1 (ozn. międzynardowe Kosmos-2547) na docelową orbitę. Jest ona prawie kołowa – wysokość 19 100 km, nachylenie 64,8°. Po okresie testów satelita wejdzie do eksploatacji.
Obecnie na orbicie znajdują się 28 elementy systemu nawigacji GLONASS. 24 znajdują się w eksploatacji, dwa są w rezerwie, jeden (należący do wersji K, wyniesiony w lutym 2011 r.) przechodzi testy przed włączeniem do służby, a ostatni został wyłączony z przyczyn technicznych.
Czytaj także: Rosjanie potwierdzili seryjną produkcję czołgów T-14 Armata
Satelity GLONASS-K1, opracowane przez ISS Reszetniewa, należą do trzeciej generacji satelitów sowieckiego/rosyjskiego systemu nawigacyjnego, budowanego od 1982 r., mają masę całkowitą 935 kg i żywotność 10 lat, dzięki zastosowaniu urządzeń o mniejszym poborze energii elektrycznej. Poza przekazywaniem danych nawigacyjnych, ich drugą funkcją jest udział w międzynarodowym systemie powiadamiania ratowniczego COSPAS-SARSAT.
Satelita nawigacyjny GLONASS-K1. Rys. ISS Reszetniewa.
Obecnie na orbicie znajdują się trzy satelity GLONASS-K1. Według planów Rosjanie przewidują wyniesienie w przestrzeń jeszcze dziewięciu satelitów tej wersji. Ostatni wystartuje w 2022 r. Później satelity drugiej generacji GLONASS-M mają zastępować aparaty czwartej generacji GLONASS-K2.
