Jeśli osłonę powietrzną zapewnią, co jest właściwie przesądzone, wyrzutnie i pociski z rodziny CAMM produkowane w brytyjskich zakładach MBDA, to rakietowy oręż przeciwokrętowy z pewnością będzie pochodził ze Skandynawii. Od co najmniej dwóch lat, jak twierdzą wtajemniczeni, w tej kwestii rosną też szanse broni proponowanej przez szwedzkiego Saaba: solidnych, naprowadzanych radiolokacyjnie pocisków RBS15 o zasięgu ok 200 km, a w przypadku najnowszej wersji rakiety RBS15 Mark 4 - nawet ponad 300 km.
Pociski znane polskim marynarzom
Pierwsza z wymienionych wersji pocisków RBS-15 jest dobrze znana polskim marynarzom z okrętów rakietowych typu Orkan. Wyrzutnie Saaba i rakiety zostały zintegrowane z tymi jednostkami obrony Wybrzeża co najmniej kilkanaście lat temu a pierwsze umowy dostawy podpisywano ze szwedzkim koncernem zbrojeniowym w 2006 r. Już wtedy zresztą pociski Saaba, były owiane legendą skutecznej broni odstraszania, po doświadczeniach z samej ich obecności w arsenałach krajów w różnych niespokojnych regionach świata.
Pocisk RBS15 Mk3.
Nieco później do Marynarki Wojennej RP trafiły również rakiety przeciwokrętowe NSM norweskiego Kongsberga. Są one głównym orężem Morskiej Jednostki Rakietowej czyli formacji nabrzeżnej, której celem jest zwalczanie wrogich okrętów i ważnych obiektów lądowych nieprzyjaciela z wyrzutni umieszczonych na mobilnych platformach.
Broń Saaba i rakiety Kongsberga
Oba systemy rakietowe – szwedzki i norweski, według specjalistów uznawane są za porównywalne jeżeli chodzi o zasięg i wyrafinowaną technikę naprowadzania na cel z możliwością programowania trasy, pułapu lotu czy kierunku. Rakieta RBS15 Mk3 jest jednak większa, dysponuje potężniejszą głowica bojową : ma długość 4,35 m i waży ok. 800 kg z silnikiem startowym. Navale Strike Missile Kongsberga ma natomiast długość 3,96 m i waży 407 kg. Inny jest też sposób naprowadzania broni. W przypadku RBS15 Mk3 do naprowadzenia pocisku na cel wykorzystuje się głowicę radiolokacyjną. W przypadku NSM jest to kombinowane naprowadzanie z zastosowaniem w ostatniej fazie lotu detektorów termalnych.
„Radar" zapytał przedstawicieli Saaba o różnice miedzy RBS15 Mk 3 – systemem oferowanym obecnie do fregat Miecznik i i pociskiem najnowszej generacji RBS15 Mk4. Szwedzi oczywiście zachwalają swoje produkty. Pociski RBS15 zainstalowane na fregatach Miecznik pozwalają na niezawodne działanie w każdych warunkach pogodowych dzięki większemu zasięgowi i głowicy bojowej o większej masie. Jest to koniecznie, by spełnić wymagania operacyjne marynarek wojennych. Mk3 jest dedykowanym pociskiem ziemia-ziemia (SSM).
Kuszenie Mesko
Jedną z głównych różnic między pociskami jest to, że RBS15 Mk4 (Gungnir) jest przeznaczony zarówno do zastosowań na powierzchni (wystrzeliwany z okrętów lub z wyrzutni lądowych), jak i w powietrzu (udana integracja z myśliwcem Gripen E). RBS15 Mk4 (Gungnir) ma również większy zasięg niż Mk3. Ze względu na późniejszą konstrukcję nowy pocisk uwzględnia modyfikacje i rozwiązania wynikające z najnowszych doświadczeń z użycia w warunkach bojowych a zmiany w jego konstrukcji znacząco ułatwiają wprowadzanie kolejnych udoskonaleń niż to ma miejsce w przypadku RBS15 Mk3. Jednak oba typy pocisków doskonale sprawdzają się w środowisku Morza Bałtyckiego: oba posiadają głowicę o dużej masie, umożliwiającą skuteczne niszczenie celów. Technologie zastosowane w broni obydwu generacji umożliwiają inteligentne i przemyślane planowanie misji oraz zaawansowane zdolność do przełamywania obrony przeciwrakietowej i neutralizowania zakłóceń radioelektronicznych.
Saab w odpowiedzi na nasze pytania podkreśla, że jest zdecydowany przy produkcji broni kooperować polskim przemysłem. – To dlatego w 2021 r. Saab i skarżyska grupa rakietowo- amunicyjna Mesko (PGZ) podpisały porozumienie (Memorandum of Understanding) w celu zbadania szeregu potencjalnych obszarów współpracy.
