Zbrojeniówka wciąż bez strategii. Rządowi się nie spieszy

„Dokąd ma zmierzać branża zbrojeniowa? W jakich wartościach? Z jakim produktem? To trzy pytania, na jakie ma odpowiedzieć dokument, który ma zostać opracowany do końca 2025 r.” – tak pisaliśmy w „Rzeczpospolitej” w listopadzie 2024 r. Stworzenie tego dokumentu zapowiadał Marcin Kulasek, obecnie Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, a wówczas sekretarz stanu w Ministerstwie Aktywów Państwowych. Już wtedy czas, który dawali sobie urzędnicy na stworzenie dokumentu, czyli ponad rok, mógł dziwić. 

Czas jako kluczowy czynnik konkurencyjności

Po kolejnych 8 miesiącach, w czerwcu 2025 r., premier Donald Tusk powołał międzyresortowy Zespół ds. Rozwoju Przemysłu Obronnego. Na jego czele stanął Krzysztof Paszyk, wówczas minister rozwoju i technologii. Jednym z zadań zespołu jest „przygotowanie wniosków i rekomendacji oraz przeprowadzanie analiz, w zakresie opracowania projektu dokumentu rządowego „Strategia Rozwoju Przemysłu Obronnego”.

– Wzmocnienie potencjału krajowego sektora obronnego to priorytet naszych działań – kluczowy ze względu na sytuację geopolityczną, wojnę w Ukrainie i frontowe położenie Polski. W ramach powołanego zespołu, we współpracy z sektorem obronnym, będziemy pracować nad spójnym planem rozwoju strategicznych kompetencji przemysłowych i technologicznych. Silny, innowacyjny i konkurencyjny polski przemysł obronny to gwarancja naszego bezpieczeństwa – zapowiadał polityk. Problem w tym, że kilka tygodni później, także on pożegnał się z rządową funkcją.

Czytaj więcej

Modernizacja Sił Zbrojnych

Rok przełomu w zbrojeniówce?

Rekordowe dofinansowanie ze strony państwa, powolne zwiększanie mocy produkcyjnych i umowy gwaran...

Jednak pod koniec października w MRiT zorganizowano spotkanie/konsultacje z przedstawicielami prywatnego przemysłu zbrojeniowego, w którym wziął udział m.in. minister finansów i gospodarki Andrzej Domański. Co ciekawe, na jednym z prezentowanych przez urzędników slajdów dotyczących Strategii Rozwoju Przemysłu Obronnego wylistowano czas jako „kluczowy czynnik konkurencyjności”. Wśród barier wymieniono m.in. „nieregularność i niestabilność zamówień sprzętu wojskowego” czy „trudności w istotnym zwiększaniu mocy produkcyjnych”. Z kolei jeśli chodzi o wspomaganie eksportu dyskutowano m.in. o „ustanowieniu rządowego mechanizmu wsparcia eksportu” czy „ujednoliceniu działań promujących, w tym obecności na targach branżowych”.

Dwóch rozmówców „Rz”, którzy brali w tym spotkaniu udział wyraziło się krytycznie m.in. z powodu bardzo dużej ogólności i banalności materiałów przygotowanych przez urzędników. – Tam nie było żadnego konkretu – mówi wprost jeden z nich.

Co ciekawe, kilka tygodni temu odszedł dyrektor Departamentu Przemysłu Obronnego w MRiT.

Cała naprzód bez planu

Na jakim etapie jesteśmy? – W związku z opracowaniem Strategii Rozwoju Przemysłu Obronnego powołany został Międzyresortowy Zespół do spraw Rozwoju Przemysłu Obronnego, składający się z pięciu grup roboczych. Poszczególne grupy robocze analizowały obszary tematyczne oraz omawiały możliwe propozycje dotyczące SRPO i jego późniejszego wdrożenia – wyjaśniają nam urzędnicy Biura Obsługi Medialnej ministerstwa.

Projekt SRPO poddawany jest obecnie uzgodnieniom wewnętrznym, w styczniu 2026 r. planuje się rozesłanie projektu do uzgodnień międzyresortowych. W następnej kolejności, w zależności od postępów uzgodnień i spełnienia wymogów formalnych wskazanych w ww. ustawie, dokument skierowany zostanie do konsultacji publicznych.

Co to oznacza w praktyce? W najbardziej optymistycznym wariancie można zakładać, że ten rządowy dokument zostanie przyjęty w drugim kwartale 2026 r. Znacznie bardziej realny wydaje się termin bliżej końca roku. Najwyraźniej mimo wypowiedzi najważniejszych polityków, także wicepremiera ministra obrony Władysława Kosiniaka-Kamysza o tym, że przemysł zbrojeniowy ma być jednym „z kół zamachowych gospodarki”, rządowi nie przeszkadza brak spójnego, międzyresortowego planu.