Nie tylko „Potwór z Tarnowa”. Polskie brygady wzmocni nowy system obrony przed dronami

W Zakładach Mechanicznych Tarnów S.A. w najbliższych tygodniach rozpocznie się produkcja baterii systemu antydronowego SAN. Taką zapowiedź złożył 20 marca wicepremier i minister obrony narodowej Władysław Kosiniak-Kamysz, który wizytował tarnowskie Zakłady. Kontrakt obejmuje 18 modułów bateryjnych, które mają trafić do polskiej armii wyjątkowo szybko – bo już do końca 2027 roku. Mimo weta prezydenta Karola Nawrockiego finansowanie programu zapewni unijny program SAFE. Łącznie, dzięki programowi SAFE, tarnowskie przedsiębiorstwo ma zasilić od miliarda do półtora miliarda złotych.

Drony zmieniają współczesne pole walki

Foto: PAP

SAN to wielowarstwowy system antydronowy bardzo krótkiego zasięgu, umowę na jego zakup podpisano 30 stycznia. Uzupełnia on istniejącą triadę polskiej obrony powietrznej, złożoną z systemów Wisła, Narew i Pilica+.

Wielowarstwowy system antydronowy SAN

Zakładana sekwencja zwalczania dronów przez SAN ma przebiegać od zakłóceń elektronicznych, przez drony myśliwskie, po artylerię i rakiety. 

Czytaj więcej

Wojsko Polskie

Potwór z Tarnowa, drony–zabójcy. Jak Polska chce się bronić przed rosyjskimi dronami

W ramach antydronowego systemu SAN do fizycznego eliminowania wrogich dronów posłuży mieszanina rozwiązań artyleryjskich, rakietowych i dronowych,...

Za „oczy i uszy” systemu odpowiada gdyńska firma Advanced Protection Systems (APS), która dostarczy radary antydronowe oraz oprogramowanie integrujące SanView C2. W skład zestawu sensorów wejdą dwa radary 3D MIMO produkcji APS – FIELDctrl Ultra (zasięg wykrywania mikrodronów do 6 km) i FIELDctrl Follow (do 16 km) – oraz duński radar bateryjny Xenta-M firmy Weibel Scientific z systemem IFF (identyfikacji swój-obcy), zdolny do obserwacji celów w promieniu do 75 km w zakresie pełnych 360°.

„Potwór z Tarnowa” jako ważny element systemu zwalczania dronów

Kluczowym tarnowskim wkładem w SAN jest czterolufowy wielkokalibrowy karabin maszynowy (WLKM) kalibru 12,7×99 mm – system Gatlinga o szybkostrzelności od 250 do 3600 nabojów na minutę, ze skutecznym zasięgiem ognia przekraczającym dwa kilometry. Broń była już testowana z dobrymi wynikami przeciwko dronom na poligonie w Ustce i ochrzczona przez media „Potworem z Tarnowa”. System ten zwrócił uwagę rosyjskich analityków i mediów państwowych już w 2022 roku jako potencjalne zagrożenie dla rosyjskich systemów bezzałogowych.

Drugim artyleryjskim elementem systemu SAN jest samobieżna armata SA-35 kalibru 35 mm, wywodząca się z morskiej wieży OSU 35K. Osadzona na podwoziu Jelcz 663.45 T60 (6×6), może wykorzystywać amunicję programowalną ABM, detonującą tuż przed celem, co znacząco podnosi skuteczność przeciwko dronom. Na tle zachodnich konkurentów, takich jak Rheinmetall Skyranger 35, SA-35 cechuje prostsza architektura i niższe koszty produkcji przy porównywalnej sile ognia.

Warstwę obrony rakietowej zapewni APKWS II (AGR-20) – laserowo kierowana rakieta 70 mm o celności poniżej 0,5 m i zasięgu do 11 km, sprawdzona już na ukraińskim polu walki. Jej jednostkowy koszt szacuje się na 25–35 tys. dolarów, co czyni ją najtańszym w swojej klasie efektorem rakietowym – wielokrotnie tańszym od polskiego Pioruna, o pociskach do Patriota nie wspominając. Integracją rakiet z systemem armat zajmie się norweski Kongsberg Defence & Aerospace.